Dr. Ludidi: “Ga gewoon fietsen! Als je merkt wat het voor jou en je lijf doet, weet je waarom.”


Tekst Marlou Jenneskens
Fotografie Jonathan Vos

“Ik kan er heel veel over zeggen. Maar je moet het eigenlijk gewoon doen. Je hébt die keuze. Stap op de fiets. Voel de wind langs je lijf. Zet kracht op je trappers. Adem in. Kijk goed om je heen... Als je merkt wat het voor jou en je lijf doet, raak je vanzelf overtuigd. De ervaring rechtvaardigt je keuze.”

Samefko Ludidi

Samefko Ludidi is gepromoveerd voedingswetenschapper, adviseur, coach, gastdocent, vader én fietser. Waarom hij zelf fietst? “Ik sport al veel, maar eigenlijk is elke beweging die je extra meepakt, al is het een kwartiertje fietsen, meegenomen. Als je fietst, verhoog je je hartslag. Eigenlijk is het heel simpel. De spieren in je benen leveren de helft van je stofwisseling. Breng je die in beweging, al is het maar tien minuten, dan komt ook de rest op gang. Je hartslag versnelt, je krijgt het warmer, je spieren spannen, je verbranding begint.

Maastricht is niet heel groot. Vanuit Limmel ben ik in 20 minuutjes aan de andere kant van de stad. Kinderen achterin, in zo’n karretje. Vroeger ging ik altijd met de auto, nu altijd met de fiets. Mijn kids zijn de auto ook helemaal niet gewend. Toen we deze zomer naar Eindhoven reden, werden ze halverwege bij Echt op de achterbank al vervelend. In het fietskarretje kletsen en spelen ze vrolijk.”

Ga gewoon fietsen! Als je merkt wat het voor jou en je lijf doet, weet je waarom.
Dr. Ludidi

Samefko kijkt uit het raam: “Moet je nou zien, staan ze daar voor het stoplicht. Kijken chagrijnig. Tikken op het stuur. Ik zie gewoon hun stress. Ik heb dat ook. Als ik in de auto zit, voel ik me gejaagd. Erger ik me aan het verkeer. Kan het me niet snel genoeg gaan. Als ik op de fiets ga, dan ben ik super ontspannen, dan geniet ik van de rit. Dan geniet ik met de kinderen. Het fietsen zelf is al een uitje. En dan ben je nog niet eens op je bestemming!”

Als coach helpt dr. Ludidi mensen om gezonde gewoontes door te voeren in hun leefstijl. Hoe je dat ook met fietsen doet? “Mijn motto is ‘enjoy health’. Leer ervan te genieten! Dat is echt stap één. Neem er vooral de tijd voor. Kijk om je heen. Uiteindelijk gaat het erom dat je een mentale barrière doorbreekt. We weten allemaal ook wat gezond eten is. Toch doen we dat niet. Net als voldoende bewegen. Je vindt, gek genoeg, altijd wel een manier om een slechte keuze voor jezelf te rechtvaardigen. Als je plezier ervaart bij gezond gedrag, zul je het herhalen.

Je omgeving is daarin heel bepalend. Hoe goed je voornemens ook zijn, als je omgeving niet meewerkt, zul je vroeg of laat toch bezwijken. In het ziekenhuis waar ik vroeger werkte, stond tegenover het hart- en vaatcentrum een krokettenboer. Dat geloof je toch niet?

Voor mij is het simpel. Ik moet goed voor mezelf, goed voor mijn bedrijf en goed voor mijn gezin zorgen. Vrijheid gaat altijd gepaard met verantwoordelijkheid. Dan kun je als werkgever zeggen ‘ik ga je je keuzevrijheid niet ontnemen’. Maar we kunnen blijkbaar niet omgaan met die verantwoordelijkheid. Dan ben ik geneigd te vragen: moet je die kroketten dagelijks tentoonstellen, of toch alleen op woensdag krokettendag? 

Veel succesvolle bedrijven, zoals Google, Facebook of Apple, zorgen heel goed voor hun personeel. Een gezonde relatie met je werk begint daarmee: goed in je vel zitten, je fit voelen. Als mensen de ruimte krijgen om verantwoordelijkheid te nemen, dan doen ze dat ook. Dat betekent ook naar buiten, frisse neus, een blokje om. 

Als we allemaal de goede richting op willen, moeten we dat mogelijk maken. Geldt voor alles, ook voor fietsen. Waarom maak je fietsen niet veel aantrekkelijker dan de alternatieven? Breng de kilometervergoeding voor auto’s omlaag, geef een bonus op de eindejaarsuitkering als je elke dag fietst of beloon je werknemers met een nieuwe fiets als ze meer dan 1000 kilometer in de benen hebben.

Samefko Ludidi

Mijn kinderen hebben me heel erg geconfronteerd met de realiteit. Al regent het, proberen wij ze met man en macht binnen te houden. Terwijl zij gewoon willen spelen! Als ik met ze in het skatepark ben en het begint te regenen, denk ik ‘ik moet naar huis’. Zij niet. Ze spetteren en springen in het water. Als ik niet oplet, drinken ze zelfs uit de plassen: dat boeit ze helemaal niet. Als die kinderen daar zo van genieten... Waarom doen wij dan zo moeilijk? 

Vroeger deden we het allemaal. Nu douchen we het liefste twee keer per dag, zitten binnen vier witte muren met een schermpje voor onze neus. Daar gaat het leven echt niet om. Kruip tegen muren. Ga op verkenning uit. Waarom moet alles wit en steriel blijven? Doe gewoon gek. Ga in de modder, door het zand, voel de regen. Ook naar je werk. Neem een schone broek mee, trek je regenjas aan en gooi een handdoek in je tas. Stap gewoon op je fiets, juist als het regent!”